​Bir ateş düştü içime, közlendi durdu,
Sözlerinle yandı, her hücrem tutuştu.
Hasretin bir kor gibi, yaktı kavurdu,
Sessizliğin çığlığı, ruhumu savurdu.
​Gözlerin bir umman, içinde boğuldum,
Her bakışınla yeniden, yeniden doğdum.
Adın bir fısıltı, dilimde dolandı,
Yokluğun bir zindan, zamanım daraldı.
​Her anım bir özlem, her saniyem sensin,
Kanayan yaramda açan, tek çiçeğim sensin.
Umutsuzluğun kıyısında, parlayan ışık,
Biliyorum, bu aÅŸkla ruhum hep yanacak.
Yazan:Lebih halk
Edebiyat editörü
