ONLAR KONUŞARAK KAZANACAKLARINI SANDILAR… BEN SUSARAK KİM OLDUKLARINI GÖRDÜM

“İnsanın gerçek yüzü, sizin hakkınızda söylediklerinde değil; kendi vicdanıyla baş başa kaldığında ortaya çıkar.”
Hayat bana çok önemli bir şey öğretti…
İnsanlar sizi yenemediklerinde sizinle mücadele etmezler.
Sizin hakkınızda konuşurlar.
Çünkü doğrularla baş edemeyenlerin en kolay silahı, dedikodudur.
Karşılarına çıkıp yüzünüze söyleyemediklerini, arkanızdan fısıldarlar.
Bir kelimeyi büyütür, bir yalanı süsler, bir iftirayı gerçekmiş gibi anlatırlar.
Sonra da bunun adına “dürüstlük” derler.
*****
Oysa dürüstlük; insanın yüzüne bakarak konuşabilmesidir.
Gerisi yalnızca korkunun farklı tonlarıdır.
Ne gariptir ki…
Size “para alıyor” diyenler, kendi hesaplarını gizlemeye çalışanlardır.
Size “güvenilmez” diyenler, güveni ilk bozanlardır.
Sizi itibarsızlaştırmaya çalışanlar ise çoğu zaman kendi itibarlarını çoktan kaybetmiş olanlardır.
İnsanlar çoğu zaman gerçeği değil, işlerine gelen hikâyeyi anlatırlar.
Çünkü gerçek emek ister.
Yalan ise yalnızca bir dil.
Benim hesabım daima açıktı.
Varsa bir borcum, ödedim.
Varsa bir sorumluluğum, yerine getirdim.
Varsa bir yanlışım, kabul etmeyi bildim.
*******
Ama bazı insanlar için gerçeklerin hiçbir önemi yoktur.
Onlar için önemli olan tek şey, oluşturdukları algıdır.
Çünkü bilirler…
Algı kısa süreli alkış getirir.
Gerçek ise uzun yıllar saygı kazandırır.
Ben bugün susuyorsam korktuğumdan değil…
*******
Kelimelerimi, hak etmeyen insanların seviyesine düşürmek istemediğimdendir.
Çünkü çamura taş atan da kirlenir.
Ben çamurla değil, karakterimle anılmayı seçiyorum.
Unutulmamalıdır ki…
Bir insanı karalamak, onun değerini düşürmez.
Sadece karalayanın karakterini ortaya çıkarır.
Ve insanlar er ya da geç şunu fark eder:
Bir kişinin hakkında sürekli kötü konuşanların ortak noktası, anlattıkları kişi değil; kendileridir.
Çünkü temiz vicdanlar iftira üretmez.
Sağlam karakterler dedikoduya ihtiyaç duymaz.
Onurlu insanlar, başkalarının itibarını yıkarak kendilerine makam kurmaya çalışmaz.
******
Bugün beni konuşanlar olabilir.
Yarın başkasını konuşacaklar.
Çünkü mesele hiçbir zaman ben olmadım.
Mesele, onların hiç değişmeyen alışkanlıklarıydı.
Ben ise yoluma aynı inançla devam edeceğim.
Çünkü biliyorum…
İnsan, hakkında söylenenlerle değil; arkasında bıraktığı izlerle hatırlanır.
Ve bir gün herkes kendi cümlelerinin mahkûmu olacaktır.
******
Çünkü hayatın en şaşmaz adaleti şudur:
Attığınız iftira önce vicdanınıza düşer. Kurduğunuz her yalan, eninde sonunda sahibini bulur. Karalamaya çalıştığınız her insan, gün gelir sizin aynanız olur.
Ben kimseyi utandırmaya çalışmıyorum.
Bunu zaten gerçekler yapıyor.
Ben kimseyi cezalandırmaya da çalışmıyorum.
Bunu zaman yapıyor.
Çünkü zamanın susturamadığı tek şey, haktır.
*******
Ve hakkın karşısında en yüksek ses bile sonunda fısıltıya dönüşür.
Beni anlatan, hakkımda kurduğunuz cümleler değil; hayatım boyunca sergilediğim duruştur.
Siz konuşmaya devam edebilirsiniz…
Ben yürümeye devam edeceğim.
*****
Çünkü yolumu insanların dili değil, vicdanım belirliyor.
Ve biliyorum ki…
Hakikatin ayak sesleri ağırdır; ama vardığı yerde bütün yalanlar sessizleşir.